ISBN: 9789025852238
Leeftijd: 10+
Prijs: € 13.95
2008
Dieven en moordenaars werden vroeger dus gewoon op de boot naar Australië gezet. Dat ruimde op wanneer de gevangenis weer eens te vol was, en aan de andere kant van de wereld was toch nog plaats genoeg. Misschien was het een straf voor die boeven om alles achter te laten. Misschien ook niet.
Ik zat in elk geval op de boot naar Zweden. Niet om een nieuw leven te beginnen, maar omdat mijn oude leven me drie weken lang niet kon gebruiken.
Camilla is woedend wanneer haar moeder haar naar Zweden stuurt. Ze zit echt niet te wachten op een gezellige logeerpartij. Maar die komt er ook helemaal niet. Haar vakantie wordt een verboden tocht naar het noorden van Zweden: een roadtrip in een Saab 96 cabriolet met een jongen van zestien aan het stuur, zijn dromerige broertje van dertien ernaast en een onbekende krijsende baby op de achterbank. Camilla heeft geen idee waar de twee broers zo bang voor zijn, wie hun vader heeft ontvoerd en hoe ze eigenlijk aan die cabrio komen. Maar daar komt ze wel achter.
Anna: 'Zweden is één van mijn lievelingslanden: ik hou van de heldere meertjes en de donkere bossen met zwerfkeien en dikke tapijten mos op de grond. Ik hou van Zweedse kinderboeken, zoals Ronja de roversdochter van Astrid Lindgren en De kinderen van de grote fjeld van Laura Fitinghof. Ik hou van Zweeds eten: van garnalen en haring en bosbessen en kaneelbroodjes. Ik hou van de stilte in Zweden, van de lange lichte nachten en de houten huizen in pastelkleuren. Niet zo gek dus dat ik nu een boek heb geschreven dat in Zweden speelt.
Nét voordat ik aan mijn boek begon, ben ik nog een weekje naar Zweden gegaan met twee vriendinnen. Op de boot naar Göteborg zat ik al druk te schrijven in mijn aantekenschrift - want alles moest natuurlijk kloppen. Of er zeemeeuwen om de boot vliegen, hoe het in de gangen van dek negen ruikt en of de zon al schijnt wanneer je 's ochtends vroeg aankomt in de haven.
Die vakantie heb ik vele supermarkten bezocht en me eindeloos verdiept in babyvoedsel, luiers, opvolgmelk en zuigflessen. Want tja, de potjes eten die Bibi in het boek te eten krijgt, moeten natuurlijk wel echt te koop zijn in een Zweedse supermarkt! Op de foto hiernaast zie je hoe ik onderzoek doe naar babyvoeding.
Bibi was trouwens toch een lastig persoontje in mijn verhaal, want eigelijk ken ik helemaal niet zoveel baby's. Ik had geen idee of een baby van zeven maanden al kan zitten, wat zo'n kind eet en hoe je eigenlijk een luier verschoont... Voor de website www.leesfeest.nl heb ik een stukje geschreven waarin je kunt lezen hoe ik daar allemaal achter kwam - ik ben namelijk op babyles gegaan!'